Rozkaz zaprzestania walki
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
"Żołnierze Warszawskiego Okręgu A.K.!

I
Po wypełnieniu naszego żołnierskiego zadania do końca, pokonani nie przez nieprzyjaciela, lecz przez niedostatek, głód – musimy przerwać walkę. Złożenie broni jest dla bitnego żołnierza najcięższą chwilą w życiu.

Pamiętajmy zawsze, że karność obowiązuje do końca. I ta właśnie karność będzie dla potomnych świadectwem, że Powstanie 1944 roku miało najdzielniejszego żołnierza, jakiego wieki wydały w szeregach Wojska Polskiego.

Pamiętajmy o tym, że związani z nami, zdecydowani ginąć na posterunku do ostatniego, są w mieście i tacy ludzie, których strata odbiłaby się ujemnie na odcinku nauki, sztuki i całokształcie naszej kultury narodowej,a ci ludzie musieliby ginąć wraz z nami

Błądźcie posłuszni rozkazom i niech nie będzie ani jednego, przeciwnego odruchu. Tak musi być – a w wykonanie rozkazów włóżcie najtwardszą i najlepszą wolę, by to bardzo trudne, końcowe zadanie rozwiązać, równie dobrze, jak wszystkie dotychczasowe. Szeregów nie wolno opuszczać!

Dziękuję Wam Żołnierze, za wspaniale męstwo, wykazane w tych 64 dniach bezprzykładnej walki, ofiary, chwały.

II
Rozkazy szczegółowe dotyczące przerwania walki, przekazuję Waszym przełożonym.

Komendant Warsz. Okręgu A.K.
gen. „Monter” Antoni Chruściel "





  Dowiedz się więcej
1  Czas i miejsce akcji
2  Język „Pamiętnika z powstania warszawskiego”
3  Pamiętnik z powstania warszawskiego - plan wydarzeń



Komentarze
artykuł / utwór: Rozkaz zaprzestania walki


  • Obroty rzeczy (Warszawa: PIW 1956) [1] Rachunek zachciankowy (Warszawa: PIW 1959) [1] Mylne wzruszenia (Warszawa: PIW 1961) [1] Było i było (Warszawa: PIW 1965) [1] Wiersze (Warszawa: PIW 1976) [7] Poezje wybrane (Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza 1976) [7] Miron Białoszewski [w serii Poeci Polscy] (Warszawa: Czytelnik 1977) [7] Odczepić się (Warszawa: PIW 1978) [7] Wiersze wybrane i dobrane (Warszawa: Czytelnik 1980) [7] Trzydzieści lat wierszy (Warszawa: PIW 1982) [7] Oho (Warszawa: PIW 1985) [10]
    Anonim ()

  • Chwała tym, którzy walczyli. I na pohybel tym, którzy ich do tej walki wysłali. Gdyby nie ta bezsensowna rzeź, Polacy nie musieliby się uczyć polskości na grobach - mógłby jej uczyć ten kwiat polskiej młodzieży, który tak bezsensownie zamordowano.
    ELEM (leszek_m {at} o2.pl)

  • Tej ofiary nigdy nie zapomnimy. Na niej kolejne pokolenia mogą uczyć się być Polakami. Krytykom powstania zalecam dokładne zbadanie jego przeprowadzenia i wczucie się w klimat tamtych dni. Gdy będą w stanie zrozumieć panujące wtedy realia dojdą do wniosku, że powstanie musiało wybuchnąć. To już było przesądzone pod koniec 1939 roku...
    Storm ()





Tagi: